سیری در تاریخ جهان

به نام خداوند جان و خرد

با سلام به دوستان عزیزم امیدوارم که حالتون خوب باشه مطلبی رو از روزنامه ایران که خانم مهین فاتح نوشتند براتون در دو پست میزارم که به نظر من یکی از هزار  مشکلات موجود در نظام اموزش پرورش هست و به طرز عجیبی هم در حال حاظر به شدت محیط خانواده رو تحت تاثیر خود قرار داده و عموما محصلین هم بدنبال بدست اوردن نمره هستند. و برای اونها نوعی ارزش تلقی میشه.به نظر من یکی از رشته های هم که در این مساله داره قربانی میشه رشته علوم انسانی هست که پایه های یک جامعه رو پی ریزی می کنند وحتی نمی تونند نوشته ها را به طور درست بخوانند و همین طور بی توجهی به تاریخ وادبیات و جامعه شناسی ادامه داره. ///ارزشیابی یکی از مسائل مهم و اساسی و پیجیده در امر یاد گیری و تدریس هست . زیرا می خواهیم انسانی با پیجیدگی های روحی و روانی و استعدادها و قابلیت ها و توانایی های متفاوت را با یک معیار و ملاک به اسم نمره ارزشیابی کنیمکه این امکان پذیر نیست مگر این که نوع سنجش و ارزشیابی خود را تغییر دهیم . امروزه تا سخن از ارزشیابی به میان می اید انچه به ذهن میرسد نمره و امتحان است و متاسفانه در بین دانش اموزان و حتی اولیا این بیماری نمره شیوع خطرناکی پیدا کرده تا جایی که ملاک و معیار محبوبیت و هویت و شخصیت در خانواده جامعه مدرسه ارتقای معدل و نمره هست.تا هنگامی که از دانش اموز انتظار داریم به جای طرح مساله به حفظ راه حل بپردازه و به جای گسترش ذهن خود به تراکم معلومات اماده اکتفا کنه  قطعا در ارزشیابی پایانی نیز همین انتظار را داریم و باید با ملاک نمره ان را بسنجیم. طبیعی هست است که چنین یادگیری و ارزشیابی جز فلج ذهن/خاموش کردن کنجکاوی و مرگ خلاقیت بازدهی دیگری ندارد{کریمی ۱۳۸۱}. انچه مسلم است روش های قدیم و سنتی یادگیری همچون ارزشیابی سنتی نتوانسته مشکلات اموزشی ما را حل کند و با وجود نمودارهای بالای درصد قبولی که هر ساله شاهد ان هستیم هنوز نتوانسته ایم برای مشکل افت تحصیل راه حل مناسبی پیدا کنیم.جامعه امروزی جامعه متفاوت با دیروز است و بر همین اساس ابزارهای جدیدی هم برای ارزشیابی می طلبد.بنابراین اکنون که دریافته ایم با ارزشیابی نمره ای {که در واقع پیامد روش های سنتی یادگیری است}به نتیجه مطلوی نمیرسیم پس باید به دنبال راه کارهایی جدید بگردیم.امروز باید علم را با دنیای واقعی دانش اموزان گره زد و انها را با جنبه کاربردی ان در زندگی روزمره اشنا کرد. در ارزشیابی نمره ایی اعتماد به نفس/حس کنجکاوی/تفکر/خلاقیت/ابتکار هیچ کدام پرورش پیدا نمیکنند و به همه دانش اموزان با یک چشم و یک استعداد و یک توانایی نگریسته میشود در صورتی که خداوند هرگز انسان را این گونه نیافریده است. در این نوع ارزشیابی ما به اندازه گیری میزان دانش و معلومات اموخته شده ان هم در سطوح پائین یادگیری میپردازیم و از پرداختن به سطوح بالای حیطه که پرورش دهنده توانایی ها و خلاقیت بچه هاست بی بهره ایم.

خب دوستان امیدوارم که خوشتون اومده ادامه ی مطلب رو فردا براتون میزارم منتظر نظرها و انتقادهای سازندتون هستم. امشب هم یک مطلب بسیار خواندنی و عالی در باب نظر فلویگل در مورد کوروش در خدمتون هستم .همواره موفق و تندرست باشید